eenvoudig mediteren

Vrij van complimenten

15th November, 2010 - Posted by Robert van der Wielen - Comments Off

Een schouderklopje is welkom. Uitbranders hebben we liever niet. Hoe staan deze twee in verhouding tot elkaar bij jou? Is het mogelijk om de balans positief te krijgen? Op welke manier zou je dat moeiteloos voor elkaar krijgen?

Door mijn toedoen loopt het wel eens uit de hand. Onbedoeld geef ik een reactie op iemand anders’ vermeende reactie. Of ik verdedig me op iets wat niet als aanval bedoeld was. Alhoewel ik dan de behoefte heb om alles tot op de bodem uit te zoeken, vind ik het lastig om mijn aandeel in de wantoestand te bespreken. Dat voelt onprettig. Liever laat ik het onbesproken. Geen vuile woorden. Soms maak ik gewoon botte fouten en hoop ik dat het niemand opvalt.

Tijdens mijn carrière in het bedrijfsleven stond ik doorgaans wel klaar om mijn aandeel van het succes te benadrukken. Maar nooit claimde ik mijn bijdrage aan een mislukking. Logische reacties, toch? Want fouten maken kan leiden tot reprimandes, gezichtsverlies, ontslag, schadeclaims enz. Alleen de gedachte er aan leidde me behoorlijk af in m’n gewone doen. Dat hield ’s avonds of in het weekend niet op. Ik werd er moe van. Het speculeren op hoe het af zou lopen kon ik niet stoppen. Zouden ze het ontdekken? Hoe erg zouden ze het vinden? Wat zijn de gevolgen? Wat is mijn weerwoord?

De zondagavonden in bed voor het slapen gaan waren het ergst. Meestal ging ik wat eerder naar bed omdat er weer een drukke week te wachten stond. Zucht, dat lege, witte plafond! En die draaiende gedachten. Op maandagochtend, behoorlijk vermoeid, ging ik dan lobbyen. Eens polsen hoe de vlag erbij hing. Hier en daar alvast verzachtende omstandigheden rondbazuinen. Dat was geen pretje als ik eraan terugdenk.

Succes, aan de andere kant, kan leiden tot complimentjes, beloning, promotie. Veelal waren de successen niet heel duidelijk door mij alleen bewerkstelligd, maar de verwachting van erkenning had ik dan wel. Heimelijk waren mijn oren gespitst op positieve opmerkingen. Als de chef in de buurt kwam dan liep ik nonchalant even langs. 

Als dat geen pluimpjes opleverde hield ik mezelf voor dat hij het nog te vroeg vond en de rapportage afwachtte. Toen die eenmaal bekend was zou hij wel wachten op de vergadering erover, zo verzon ik. Ook deze ging voorbij en nog steeds had ik geen schouderklopjes gehad. Dat leverde toch wel gevoelens van frustratie en boosheid op. En ook die nam ik mee naar huis.

Beide hersenspinsel leverden energieverlies op. Hoe kan dat beter? Lichter?

Goedbeschouwd is het logischer om met beide kanten consequent om te gaan. De fouten niet verhullen en de succes niet ophemelen. De reprimandes niet uit de weg gaan en niet hengelen naar succesjes. Net zoals een kloppende boekhouding zonder bubbels. Schulden betaal je, verdiensten in je. Goed in balans. Rust. 

Want voor wie heb je die complimentjes nodig? Als je toch van binnen weet dat jij je best hebt gedaan, waarom zou je je dan afhankelijk opstellen van de hopelijk scherpe opmerkingsgave van een ander? En stel dat je een compliment krijgt, zit er voor de ander ook niet een voordeeltje aan? Betekent een compliment niet: “ga zo door, daar zie ik graag meer van”, zoals gewenst gedrag belonen in hondentraining? Dan is er geen sprake van waardering, maar van sturing.

Het is waardevoller om je met feedback bezig te houden.

Net zo goed weet je, als je eerlijk bent naar jezelf, wat je beter achterwege kunt laten of moet verbeteren. En mocht je het echt niet weten: het is veel waardevoller om feedback te vragen (een Engelse term die aangeeft dat je gevoed wordt door leerzame informatie terug te vragen). Ga daarvoor niet langs een mooiweerprater of een azijnzeiker, maar naar iemand die vanuit respect onderbouwde negatieve kritiek naar voren brengt en het niet overdreven positief afspiegelt.

Eerlijkheid naar jezelf is de sleutel voor zelfstandigheid. Je neemt zelf verantwoordelijkheid voor je eigen daden en uitlatingen. Je laat de beoordeling niet afhangen van een ander, met mogelijk verborgen agenda’s. Zo houd je een hoop energie vrij voor leukere activiteiten.

Een bijkomend voordeel is dat je zelf minder behoefte hebt om op anderen te reageren. Je kunt beter toezien hoe anderen worstelen met dit onderwerp. Het wordt gemakkelijk om begrip voor hen op te brengen. Zonder behoefte om te verbeteren of terecht te wijzen. Uit eigen ervaring weet je dat dat ook bij jou averechts werkte. Geef de ruimte door er buiten te blijven en ze de kans te geven van hun eigen gewurm te leren.

Eenmaal dit opgepakt hebbende, ben je in staat om je open te stellen voor commentaar van anderen; liever feedback. Je hoeft je fouten niet langer te verstoppen. We maken ze immers allemaal; het is onmogelijk om 100% foutloos te handelen, zeker als het om verschil van inzicht gaat. Als een last valt het van je schouders. Het gepieker is verstomd. Het is een grondvoorwaarde voor persoonlijke ontwikkeling. Jouw kwetsbare opstelling getuigt van zelfwaarde en dat geeft kracht!!!

Ik verzoek je om feedback te geven op mij via robert@eenvoudigmediteren.nl.

Robert van der Wielen is coach/trainer. Hij wakkert energie aan om meer uit het leven te halen, of het nu mee of tegen zit. Mediteren is een onderdeel van zijn aanpak.