eenvoudig mediteren

Get real, man!

5th July, 2010 - Posted by Robert van der Wielen - No Comments

Als je op je CV zet dat je aan multi-tasking doet dan komt dat goed over, toch? Daarbij gaan we uit van de stellingen dat een werkgever graag iemand aanneemt om taken te verrichten en dat meer beter is. Dus iemand die meervoudige taken uitvoert zal wel beter zijn. Het aantal mensen met stress dat mijn praktijk passeert doet anders vermoeden. Doe jij aan multi-tasking?

Als kind zat ik tot irriterends toe met twee vingers op de tafel te tikken. Of met mes en vork op potjes en pannen. Of met de vlakke hand op m’n dijbenen. Maar m’n ouders namen het sportief op: ik mocht op drumles. Daar leerde ik met echte stokjes op een trommeltje te slaan. De herrie was geweldig dus het sloeg aan bij mij. Voor mijn tiende verjaardag kreeg ik een heuse ‘snaren drum’, wel bekend van de fanfare door de straat.

Mijn fijnbesnaarde slagwerkleraar hoorde iets meer in mijn spel dan alleen de lukrake klappen, zodat ik achter een drumkit werd gezet. Je weet wel, een trommel tussen de benen, een grote diepe op de grond voor je voet, nog meer trommels en bekkens er omheen, en voor de andere voet een dubbeldeks-bekken. Zo valt er wat te doen voor alle ledematen.

Voor mij was het vrij normaal om alle vier de ledematen te gebruiken, maar voor mijn vriendjes bleek het een ingewikkelde opdracht te zijn om met de rechterhand op het bekken in een bepaald ritme te slaan, en de linkervoet in een ander ritme, en tussen door de linkerhand en de rechtervoet te gebruiken. Het vertellen is het al moeilijk, laat staan om een hele drumstel te bedienen. Later musiceerde ik in bandjes en zong er ook nog bij.

Drummen is een vorm van multi-tasken. Nu moet je weten dat ik veel moest oefenen. Dat bestond uit eindeloos herhalen. Net zolang totdat een stuk erin geramd zat. Tot ik het kon dromen.

Wellicht speel jij een ander instrument en herken je het, of heb je auto leren rijden, of heb je je weleens danspasjes aangeleerd. Dan weet je dat ‘genieten’ van het stug routine opbouwen, pas veel later komt. Eerst moeten de bewegingen en het gevoel ervan opgebouwd worden, totdat het automatisch gaat.

Uiteindelijk zit het in je systeem, domineer je het en gaat het als vanzelf. Het is prachtig om te zien hoe de bewegingen vloeiend verlopen. Kijk maar naar topsporters, muzikanten of dansers. Het ziet er zo gemakkelijk uit!

Tot zover de romantische visie. Want in het dagelijkse leven voelen routines eerder saai en monotoon aan. Herhaling van hetzelfde is niet wat we willen. Om het leuk te houden gaan we afleiding zoeken. De grenzen verleggen, risico toelaten, spanning en sensatie inbouwen.

Ken je dat? Dat je naar de schuur loopt om iets te halen en eenmaal bij de schuur aangekomen weet je niet meer wat je daar te zoeken had. Het loopje is immers saai omdat je het al duizenden keren hebt gelopen, dus onderweg vermaken we onszelf met gedachtenspelletjes. Door dingen voor de geest halen die er niet zijn. Of je op een plaats wanen waar je niet bent.

En dit dan: je gaat naar de winkel voor een paar boodschappen en je komt met meer terug dan je je had voorgenomen. Wat we onderweg zien roept spannende, lekkere, leuke gedachten op die we zoveel mogelijk naar ons toe willen trekken. Ook hier raakt de geest in vlam en schaft zaken aan die niet op het lijstje stonden.

Natuurlijk zijn het op zich onschuldige zaken, maar de routine, het spanningzoeken en de sensatiezucht brengen ons keer op keer af van wat er zich onder onze neus gebeurt, zeg maar: van dat wat werkelijk is.

En daar kun je heel oud mee worden. Voor sommigen is er niets aan de hand. Maar voor diegene die zich stressachtig voelen doordat zij voelen de situatie niet meer aan te kunnen, vinden dat er teveel zaken gebeuren die ze niet meer goed registreren, of niet meer loskomen van de routine, is de afstand te groot geworden tussen de denkbeelden en de werkelijkheid.

Beautiful mind
Mediteren leert je om te focussen op wat er voor je ligt. Je traint jezelf om je niet af te laten leiden door aanlokkelijke denkbeelden die vroeg of laat met je aan de haal gaan. Je zult zicht krijgen op welke denkbeelden jou zoal afleiden. Net zoals in de film “Beautiful mind’ leer je om te accepteren dat er beelden zijn die je waarneemt, maar ze wel te negeren door er geen waarde aan te hechten. Zo kom je weer in aanraking met de werkelijkheid.

Of het nu komt door de routine of door de afleiding of het ontbreken van focus, zo bezien is multi-tasking is een onaantrekkelijk werkwijze. Het geeft zoveel meer bevrediging om ontspannen in de werkelijkheid te leven. In het verleden leverde gehaast, gestressed en veel werk fouten op die extra tijd en energie kostten om te herstellen. NU is er weer tijd en plezier om taken in één keer goed te doen.

Geloof mij vooral niet, maar probeer het zelf!

Hartelijke groet,

Robert van der Wielen