eenvoudig mediteren

Wow, een cirkelende gedachte

23rd May, 2010 - Posted by Robert van der Wielen - No Comments

Gedurende de dag valt het wat minder op dat er zich cirkelende gedachten in je hoofd afspelen. Zodra je hier bij stilstaat valt je op dat er bepaalde ‘loops’ actief zijn. Hoe komt het dat gedachten zich herhaaldelijk aandienen?

Ogenschijnlijk vanuit het niets valt je plotseling een vraag binnen die je gedachten bezighoudt. Omdat je drukke dagen beleeft valt het je niet op, maar aan het einde van de dag of week heb je heel wat van deze ‘aandringende gedachten’ voorbij zien komen en genegeerd. Het is best logisch als je vermoeid bent aan het einde van die dag of week.

Er zijn zaken die zich vrij snel achtereen aan je opdringen (hoge frequentie). Doorgaans hebben deze te maken met angst: heb ik het gas uitgedaan? Heb ik de auto op slot gedaan?

Maar ook met huis-tuin-en-keuken-bezigheden waar iets bijzonders mee is. Waar je voor moet opletten. Zo is mijn Oma bijna jarig en ik moet een kaartje sturen. Nu is nog te vroeg, volgende week is te laat. En ik moet het abonnement van een maandblad opzeggen drie maanden voor het verstrijken van het seizoen.

Er komt een ‘loop’ bij als je in de stad loopt en je een bekend gezicht ziet. “Waar ken ik die toch van?” Hier kun je zeker een week mee rondlopen. Deze ‘loop’ biedt zich niet elke vijf minuten aan, maar toch wel een keer of drie, vier per dag. Meestal als je klaar bent met een activiteit en je nog niet met een nieuwe begonnen bent.

Als het je te binnen schiet voelt dat fijn aan. Steekt er een trots gevoel op? Als je er niet op komt verschuift de loop naar de achtergrond. De frequentie wordt lager. In zo’n geval wordt de loop alleen nog actief als je weer in de stad komt. Heel even wanneer je aankomt. Een flits. En nog een keer als je in een mensenmassa kijkt.

In de loop der jaren bouwen we heel wat van die loops op. Om niet te zeggen: teveel om je mee bezig te houden. Logisch is het dat de loops steeds verder op de achtergrond komen te liggen.

Toch blijven ze levendig aanwezig. Dat merk je als je een reünie bezoekt of een plaats waar je lang niet geweest bent. Alsof het gisteren was weet je details op te sommen die al jaren niet in de herinnering waren verschenen. Ook drijven de losse eindjes weer naar boven. Vragen waar je toen mee zat, of zaken die niet lekker afgerond waren.

Er zijn TV-programma’s die eens lekker roeren in de brij van herinneringen en alleen maar de camera hoeven te laten rollen om een interessant programma te maken, zonder screenboards en al te veel editing. We herkennen het maar al te zeer en smullen ervan.

Hoe kom je van de cirkelende gedachten af?
Bedenk dat degene die ze leven inblies en ze nog steeds levend houdt, alleen jij zelf bent. Ze ontlenen hun bestaansrecht door er veel mee bezig te zijn. Daarmee voed je ze.

De allereerste stap in het proces van het stoppen van lastige, steeds terugkerende gedachten is inzien hoe de loops werken. Waardoor ze tot leven gekomen zijn en hoe ze hebben kunnen overleven. Het is niet de bedoeling dat je loop voor loop gaat bekijken, maar alleen de werking van de loops als geheel.

De tweede stap is het accepteren van dit proces. Het is er nu eenmaal. Het is niet goed en niet slecht. Kennelijk hoort het bij ons denken. Over het algemeen heeft het nut. Pas wanneer het doorslaat en onhandig in je functioneren begint te worden, werkt het kalmerend om ermee aan de slag te gaan.

Beging pas met deze stap als je ervan overtuigd bent dat het veilig is. Mocht je daaraan twijfelen dan is het raadzaam om het onder begeleiding van een coach of vertrouwenspersoon te doen.

Kies je voor de zelfaanpak, dan werkt het bevorderend als je zaken opschrijft (zie blog over Schrijfmeditatie: http://www.eenvoudigmediteren.nl/2010/02/schrijfmeditatie/ ). De ene schrijft of typt verhalen, de ander pakt een groot vel en schrijft in kreten wat er opkomt. Alles is goed om de lawine die loskomt te ordenen. Neem er de tijd voor.

De vierde stap is de loops links te laten liggen of ze te sluiten. Rond zaken af. Levend of dood. Actueel of verre verleden. In tegenstelling tot wat velen denken stel ik dat je het verleden in het verleden moet laten. Loops echter spelen zich af in het heden. Als je ergens nu mee loopt is het NU voor jou.

Het werkt doeltreffend krachtig door eenvoudigweg -stil of hardop- te zeggen na elke activiteit: ‘hiermee sluit ik dit … – las een moment van bezinning in, focus bijvoorbeeld op de ademhaling- … en start ik dat.” Of tijdens een stressvolle periode: “Hiermee sluit ik het gedoe. Ik start met de rest van mijn leven.”

De meeste effectieve stap is de vijfde: ontwikkel beheersing over jouw gedachten. Ze horen in dienst van jou te staan en niet andersom. Jij bent namelijk de baas.

Wil je er meer van weten en ervaren? Schrijf me of bel me.

Hartelijke groet,
Robert van der Wielen