eenvoudig mediteren

Stap voor stap bewuster

29th March, 2010 - Posted by Robert van der Wielen - No Comments

Nu het weer aanzienlijk aantrekkelijker is, het licht uitbundiger is en de warmte voelbaar, besloot ik om een wandeltocht te maken. Met de kaart van Flevoland in de hand koos ik het strandje van Muiderberg als doel. Ik bepakte mijn rugtas met eten en drinken en andere spulletjes en ging de volgende dag op reis. Net buiten Almere kwam ik al snel in de polder. Heerlijk groen, weinig auto´s. Er lopen hele lange paden. Na een kilometer of wat dacht ik: “Pfff. Hoe lang nog? Waarom wilde ik dat ook alweer?”. Hoe ga je beter om met dit soort tegenstrijdige gedachten?

Als je pas van start bent gegaan en je denkt aan hoelang en hoe ver je nog moet dan belemmert dat je gang. Vooraf is het nuttig om te bepalen wat je nodig zult hebben en een planning uit te werken. Is de voorbereiding eenmaal rond dan komt het verder neer op het zetten van de eerste stap, het volhouden en uiteindelijk de eindstreep bereiken.

Er zit een groot verschil tussen de twee genoemde standpunten. Het plannen vergt overzicht. Alles wat je in het verleden geleerd hebt, projecteer je op je onderwerp en daaruit komen aanwijzingen.

Het tweede standpunt, op pad gaan, vergt een staat van paraatheid in het Nu. In dat stadium is het juist hinderlijk als je denkt aan plannen en lange termijn. Beter is je blikveld gericht te houden op de meters voor je en je verdere omgeving in de gaten te houden.

Deze twee standpunten mengen slecht. Zo weten de meesten met het in elkaar zetten van meubelen dat je eerst de instructies moet lezen voordat je begint. Als je direct aan de slag gaat heb je geen overzicht en de ervaring leert dat je ergens halverwege vast loopt waardoor je een paar stappen terug moet.

En omgekeerd weten we allemaal dat met alleen het overzicht houden en er hypothetisch over na te denken, er niks voor elkaar komt. Als je op afstand blijft is het wel mooi, maar meer dan kijken gebeurt er niet.

Efficiëntie ontstaat door de twee standpunten op het juiste moment toe te passen. Maar voor mij is dat theorie, want in de praktijk zijn ze moeilijk te scheiden en weet je pas achteraf wanneer het plantijd of actietijd was.

Veel natuurlijker is het om de twee te laten versmelten. Ook tijdens het moment van handelen komen er aanwijzingen binnen. Eén van de mogelijke aanwijzingen is: `stop eens helemaal en werk het eerst goed op papier uit´. Of minder drastisch: ´pas je doel een beetje aan.´
En ook tijdens het plannen kom je in actie. Je maakt aantekeningen, informeert,  agendeert, berekent, en zo voort.
 
Per slot van rekening komt het neer op de signalen die binnenkomen niet tegen te houden. Vaak denk je bij zo´n signaal: ´tsja, ho even, dáár heb ik geen zin in´. Laat het idee varen dat je goed of fout handelt, leeft of denkt. Omarm de ervaring! Maak contact met de signalen, stel je ervoor open! Vaak blijkt dat wat je van tevoren dacht niet uit te komen. In plaats van jouw wereld af te laten stompen door je te beperken tot waar je goede ervaringen mee had, verrijk je je ervaring door in het Nu alert te zijn.

Hoe wordt je alerter in de praktijk?
Zoals met de meeste zaken komen vaardigheden niet uit de lucht vallen. Er moet voor worden gewerkt. Een manier om zowel open te staan voor signalen als in contact te staan met het Nu is door middel van loopmeditatie.

Ga gewoon op pad. Stap voor stap. Je loopt eenvoudigweg in een rustig tempo.  Het maakt niet uit waar of wanneer, maar laat je slimmigheid achterwege door jezelf voor te houden dat het lopen naar de bus of winkel ook meditatief is …

Voel het contact met de grond. Alle gedachten die opkomen sta je toe, maar daar doe je niets mee. Merk slechts op dat er gedachten opkomen, continue. Breng vervolgens de aandacht weer naar het neerkomen van één voet op de grond. En de volgende, en de volgende…

Deze handeling is niet automatisch, maar bewust. Door contact te hebben ben je volledig betrokken, niet ergens observerend erboven zwevend.

Het is een ervaring die zich moeilijk op schrift laat stellen. Dus doe het maar voor jezelf. Zet een stap, en de volgende. Het plaatsen van je voeten is belangrijk, alsof je door een mijnenveld loopt.

Je aandacht is pas gefocust als je voelt hoe je hak, je zool , je tenen drukken op de vloer. Met dezelfde aandacht als bij het achterlaten van de perfecte voetafdruk in The Hall of Fame.

Doordat je langzaam loopt is evenwicht bewaren niet langer automatisch en kost het moeite. Laat het lichaam zijn werk doen, geef niets om hoe recht of wiebelend je loopt. Breng de aandacht steeds weer terug naar de stappen, het contact maken, het ervaren.

Ik ben benieuwd naar je ervaring. Mail het me.

Succes,
Robert van der Wielen