Rust in je hoofd

2nd February, 2010 - Posted by Robert van der Wielen - No Comments

Regelmatig kom ik in het ziekenhuis om vrijwilligerswerk te doen. Het is gebruikelijk dat bezoekers, gezeten in een vrolijk gedecoreerde wachtruimte, hun tijd doden met praten. Veelal hoor ik geklaag. De een voert een argument aan en de ander doet er een schepje bovenop. Als positief ingestelde coach vind ik dat zonde, want in een ziekenhuis is beter worden juist de opdracht, en klagen is niet bepaald opbouwend.

Totdat de laatste keer een patiënt echt reden had om te klagen doordat er afspraken in de soep waren gelopen. En ook ik verviel in geklaag. Ineens merkte ik dat op en kwam daarna pas in staat om aan een oplossing te werken.

Binnenin onze hoofden spelen zich ook gesprekken af. Welbeschouwd is het een gek idee dat je met jezelf gesprekken voert. Het is wetenschappelijk niet helemaal duidelijk waar de stemmen vandaan komen, zeg maar, wie of wat er spreekt. Nu ben ik geen wetenschapper, maar heb bij mezelf drie standpunten herkend. Voor het gemak noem ik de ene de ‘ja, maar’-stem, de ander de ‘argumentator’ die er tegenin gaat. Samen hebben ze hele ellenlange gesprekken.

Ik herken nog een wijze stem die niet meedoet aan de gesprekken, het zogenaamd geweten. Dat geweten vormt vaak de aanleiding tot het gekibbel. Om dat te illustreren geef ik een voorbeeldje. Overigens is het geweten niet te horen, maar zijn aanwezigheid kun je wel afleiden.

“Ik kan nog wel een hapje, want ik heb gesport en dan verbruik je meer energie en dat moet aangevuld worden.”
Waarschijnlijk zei het geweten dat het zo genoeg is. Waarom zou de ‘ja, maar’-stem anders reageren met vergoelijken dat ik best wel nog een paar happen mag nemen? Vervolgens heeft de argumentator er iets tegenin te brengen en gaat het heen-en-weer-argumenteren overloos door.

Toehoorder in rust
Afgezien van het feit dat de stemmen in jouw hoofd zitten, ben je ook toehoorder. Daarvoor moet je uiterst stil zijn om te voorkomen dat jouw argumentatiedrang je in de gesprekken meesleurt. Laat dat automatische gekakel maar aan de stemmetjes over. 

Als je werkelijk alleen maar toehoort gebeurt er iets vreemds. Als je niet deelneemt aan het gesprek verstomt het. Als jij niet ingrijpt, en jij niemand dwingt om zijn mond te houden, houdt het gebabbel op. Pas dan begin je te begrijpen wat het betekent om rust te hebben in je hoofd.

Je krijgt dus niet die diepe, waardevolle rust van het stilzitten op een matje of je ademhaling te tellen, zoals wel wordt gesuggereerd, maar wel door op het gekwetter toe te horen als een buitenstaander. Besef dat het een vrije keuze is om mee te doen of het te laten. En glimlach om het feit dat je jarenlang voeding hebt gegeven aan de twistgesprekken.

De meesten van ons zijn slechts in staat om kort toe te horen zonder in te grijpen. Echter langduriger alleen maar ‘een-en-al-oor’ zijn kan slechts de vrucht zijn van volhardende oefening door zeer regelmatig te mediteren. Ik geef toe dat er inspanning voor nodig is , maar alleen dan bereik je die waardevolle rust. Door ‘niets’te doen, door onbewogen te blijven.

Zin om te beginnen met mediteren? Neem nu contact op met Heleen of Robert via info@eenvoudigmediteren.nl.

Tot dan!
Groet, Robert.

Robert van der Wielen is coach/trainer. Hij wakkert energie aan om meer uit het leven te halen, ook als het even niet mee zit. Mediteren is een onderdeel van zijn aanpak.

No Comments

No Comments

Leave a reply

Name *

Mail *

Website