eenvoudig mediteren

Wat een opluchting!

18th January, 2010 - Posted by Robert van der Wielen - No Comments

In het dagelijks leven gaan zoveel dingen automatisch dat je er nauwelijks bij stilstaat. Veel zaken draaien op routine. Je hoeft er geen aandacht aan te besteden en dat is fijn, want zo houdt je ruimte vrij om je met leuke zaken bezig te houden. Ergens weten we wel dat er meer is in het leven, maar ja, het gaat zo lekker, we hebben zo’n lol.
Hoe heb je net zoveel lol in het leven en geniet je toch intenser?

Regelmatig roept het Flevoziekenhuis mij op om een dagje met een patiënt mee te lopen. Het gaat dan om iemand met klachten waarvan de arts inschat dat het iets ernstigs kan zijn, en dat onderzoek direct noodzakelijk is. Mijn rol, als vrijwilliger, is om de patiënt door het ziekenhuis langs alle afdelingen te loodsen en ‘aanwezig te zijn’ mocht hij of zij behoefte hebben aan een praatje. Dat gaat meestal over luchtige zaken, maar ook wel diepgaander over angsten en onzekerheden.

Laatst was er een vrij jonge vrouw die behoorlijk angstig was. De mededeling van de arts dat onderzoek noodzakelijk was naar mogelijk darmkanker, was ingeslagen als een bom. Zowel voor haar en haar gezinsleden, waarmee ze een hechte band mee heeft. Ze zaten vol vragen over de toekomst. De spanning was behoorlijk opgelopen. Zoon en dochter stonden op het punt om uit huis te gaan, en het idee van elkaar te missen kwam door de gebeurtenis in een donker daglicht te staan.

Totdat de chirurg ’s avonds na de eerste onderzoeksdag telefonisch meedeelde dat er geen uitzaaiingen waren en het dus neerkwam op slechts één operatie. Natuurlijk is dat nog steeds heftig, maar de stemming in de familie sloeg om in opluchting. Tranen van emotionele ontlading dienden zich aan. De sfeer tijdens de tweede dag was behoorlijk vrolijk.

Onder het lunchen kwam het verschil in stemming ter sprake. We verbaasden ons over het verschil in gevoel tussen de enorme klap na het slechte bericht en de opluchting na het telefoontje. De kaarten lagen er ineens heel anders bij ten opzichte van een onschuldige, routineuze week daarvoor.

De familieleden genoten van de hechte band die net weer even intenser is dan ervoor. Ze waardeerden dieper dat ze gelukkig zijn, ze zijn zich helder bewust van wat ze hebben met elkaar. Kennelijk was het allemaal niet zo vanzelfsprekend.

Na zo’n voorval waarderen we meer de kleine dingen van het leven. Je staat even stil bij wat je hier op deze aarde doet en de gevolgen van je daden. Je prioriteiten liggen even anders.

Er is niets mis mee dat het over een poosje weer verwatert en op de achtergrond komt. Je hebt gezien dat het er is en dat je er altijd weer contact mee kunt maken.

Ik hoop van ganser harte dat jij niet eerst een dergelijke opluchting nodig hebt om intenser van het leven te genieten, zonder de bijna dwangmatige jacht naar lol. Sta even stil bij hoe wonderlijk het leven is. Mediteren helpt daarbij.

Hartegroet,
Robert